crossroad-zebra-crossing-crosswalk

Verkeer en autisme

Kunnen verkeer en autisme wel samengaan? In het verkeer gebeurt van alles en op drukke kruispunten kan het soms erg on overzichtelijk worden. Verkeerslichten die verspringen of misschien zelfs oranje knipperen, zebrapaden, haaientanden, verkeersborden met allerlei informatie, auto’s die toeteren, fietsers die overal doorheen crossen en voetgangers die alleen met hun mobiel bezig zijn. Voor kinderen met autisme kan een druk kruispunt om deze reden een angstaanjagende plek zijn. In dit artikel willen we als eerste uit leggen waarom het zo verwarrend kan zijn voor iemand met autisme om bij een druk kruispunt te moeten oversteken. Uiteraard geven we je ook weer tips over hoe je als ouder jou zoon of dochter kan helpen in het verkeer.

Druk, druk, drukverkeer autisme

Zoals we in een vorig artikel uitlegde, nemen kinderen met autisme prikkels anders waar. Het vallen van een potlood kan klinken als het vallen van een pan en een ferme handdruk voelt alsof de hand vastzit in een duimschroef. In een drukke verkeerssituatie vliegen de prikkels je natuurlijk om de oren. In deze stormvloed van prikkels is het voor kinderen met autisme lastig om ze allemaal uit elkaar te houden, betekenis te geven, en te beslissen welke prikkel voorrang verdient. Zo is het voor ons waarschijnlijk erg logisch dat wanneer we een sirene horen, we opzoek gaan waar het geluid vandaan komt, en eventueel aan de kant gaan als dit nodig blijkt. Als iemand met autisme net bezig is om over te steken, kan het zijn dat al zijn energie gaat naar maken van deze actie. Hij kijkt naar het verkeerslicht, steekt over wanneer het groen is en hoopt dat hij snel aan de overkant is. De ambulance die met loeiende sirene’s komt aanrijden, krijgt van hem geen aandacht meer.

Helpen

Een paar negatieve ervaringen, zoals hierboven beschreven, in het verkeer kunnen ervoor zorgen dat iemand met autisme drukke kruispunten gaat vermijden of zelfs niet meer alleen de straat op durft. De straat is een enge en onveilige plek geworden. Als ouder van een kind met autisme kan het net zo eng zijn om jou zoon of dochter de deur uit te zien gaan, wetende dat ze een druk kruispunt moeten trotseren onderweg naar school. Om deze reden geven we jullie graag een paar tips over hoe je de angst voor het verkeer bij jou kind kan weghalen!verkeer autisme2

  • Reis mee: In het begin is het simpelweg het verstandigst om gewoon een paar keer mee te gaan. Bijvoorbeeld bij de overgang naar een nieuwe school, en dus een nieuwe woon-school route. voor het verkennen van een nieuwe route kan je het volgende stappenplan aanhouden (de eerste paar stappen kan je het beste in de vakantie oefenen).
    1. Fiets of loop de route eerst 1 a 2 keer op een rustig moment (bijvoorbeeld zondagochtend). Zo is de eerste “kennismaking” met de route hopelijk een rustige. Als jouw kind de route uit zijn hoofd kent (en niet meer perongeluk links gaat waar hij rechts had moeten gaan) kan je door naar de volgende stap.
    2. Fiets of loop de route op een druk moment, maar nog niet op een moment dat het “noodzakelijk” is. Hiermee bedoelen we dat je de route enkel wil afleggen om aan het einde eigelijk weer om te keren en naar huis te gaan. Er is nog geen druk van “op tijd op school/werk komen”. Jullie kunnen de route samen rustig afleggen en kijken wat er anders is op een druk moment. Zijn er meer auto’s, fietsers, voetgangers? Is er meer geluid? Houdt iedereen zich aan de regels? Als de route ook op een druk moment goed gaat is het tijd voor de volgende stap!
    3. Het is tijd voor de eerste schooldag! Vertrek de eerste paar dagen ruim op tijd van huis en reis ook nog mee met jouw zoon of dochter. Eventueel kan je zelfs afspreken dat je op een afstand van 5 meter “volgt”. Dat mag jouw kind alle beslissingen in het verkeer zelf nemen, maar ben je als ouder toch nog veilig dichtbij. Gaat ook dit goed? Tijd voor de laatste stap.
    4. Alleen reizen: De moeilijkste stap voor zowel kind als ouder. Tijd om het alleen te gaan doen!
  • Laat anderen meereizen: Altijd door je moeder of vader naar school gebracht worden is natuurlijk niet cool. Maar met een groepje vrienden naar school fietsen is prima. Moedig het als ouder aan om met vrienden of klasgenoten samen naar school te reizen. In een groepje kan jouw zoon of dochter iets meer vertrouwen op de acties die zij maken in het verkeer. LET OP: Soms kan het meefietsen in een groep juist voor nog meer stress zorgen. Zeker als dit een druk groepje is dat graag stukjes afsnijdt, gilt naar vrienden die aan de overkant fietsen, of het zelf niet zo nauw nemen met de verkeersregels. Het is een beetje puzzelen wat het beste werkt voor jouw zoon of dochter. Lekker rustig alleen fietsen, of in een vertrouwd groepje.verkeer autisme3
  • Verkeersregels: Bespreek de verkeersregels goed met jouw zoon of dochter. Wat is leidend: de verkeerslichten of het zebrapad? En wat als de verkeerslichten oranje knipperen? Wat als je een sirene hoort? Heeft iedereen van rechts altijd voorrang? Je kan eerst de regels bespreken die vooral van belang zijn voor de route die jouw kind vaak moet reizen. Gaat jouw zoon of dochter steeds vaker alleen op pad, naar steeds verschillende adressen (naar de sportvereniging, naar vrienden, naar het voetbalveldje etc) dan kan je de verkeersregels nog een keer wat meer globaal bespreken.
  • Beloningen: We noemen ze best vaak in onze artikelen, maar beloningen helpen dan ook vaak zo goed! Een week lang helemaal alleen naar van en naar school gefietst? Dan eten we vrijdagavond lekker patat (of friet).
  • Hulpmiddelen: Er zijn allerlei hulpmiddelen die jouw kind kunnen helpen in het drukke verkeer. Bijvoorbeeld een app met de route zodat je de weg niet vergeet. Of een koptelefoon zodat alle geluiden wat gedempter binnenkomen. Mocht er toch iets gebeuren, dan is het fijn als jouw kind een auti-pas bij zich heeft zodat iedereen jouw kind gericht kan helpen.

Hopelijk wordt het reizen in het verkeer met deze tips weer wat minder eng. In een volgend artikel zullen we tips geven voor het reizen in het OV!

 

facebooktwitterby feather
Als eerste een nieuw artikel lezen? 
Schrijf je in voor de autismore nieuwsbrief!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *